donderdag 12 december 2013

Migreren...

Ik had tot een jaartje geleden nog nooit ervan gehoord, wel van emigreren of immigreren, maar migreren, nog nooit. De allereerste keer dat ik hoorde, we gaan migreren keek ik zeer verbaasd maar super enthousiast. Dat doe ik altijd als ik iets niet weet, ik ga er dan maar vanuit dat het leuk is.

Dus riep ik blij, leuk ik doe mee. Wat volgde was een vernietigende blik, ik begreep dat het niet leuk was en al gauw bleek het ook nog mijn schuld. Ik had ons blogje bij typepad kapot gemaakt en toen moesten we migreren naar Blogger. Ik bespaar u de staat van chaos in ons normaal zo rustige leventje en volsta ermee dat het allemaal wel lukte. Niet dank zij mij, ik hou mij verre van technische internet dingen, Evy heeft de klus geklaard. Eind goed, al goed.



Tot ik een tijdje terug ineens hoorde, we gaan migreren… alle alarmbellen gingen tegelijk af, ik bedacht razendsnel dat ik wel op wat knopjes bij Facebook had geklikt, in het blog had ik ook wat statistiekjes bekeken en ook op wat buttons geklikt, maar ik had voor zover ik wist niks kaduk gemaakt.

Ik mompelde zachtjes dat ik echt niks had gedaan, tenminste niks wat kwaad kon, tenminste niet dat ik wist. Tot mijn grote opluchting bleek dat ik inderdaad niets had kapot gemaakt, het ging om onze website, die moest worden vernieuwd en gemigreerd. Een verhuizing van de ene webmaster naar een andere webmaster zeg maar, met een veel betere webshop, meer mogelijkheden , kortom, anders. Ik was het er mee eens en bemoeide mij er verder niet mee.  Niet uit desinteresse, nee verre van dat, ik ben altijd voor vernieuwing, maar ja… ik hou mij verre van technische internet dingen.

Nu, ik kan u vertellen, dat migreren… we gaan het nu echt voorlopig , de komende 25 jaar ofzo, niet meer doen.

En dat is ook niet nodig want met veel trots presenteren wij onze nieuwe website. Kijk en oordeelt uzelf op het vertrouwde adres www.quilterspalet.nl

 

Groetjes, Petra, de migrant J

 

zondag 1 december 2013

Cupcakeje?...

Vraag het iedere quiltster, houtsnijdraaier , schilder....vraag het iedereen en zij zullen het beamen, goed gereedschap is het halve werk.

Weet u nog dat ik een paar maanden geleden door onze groothandel was uitgenodigd voor de high tea. Het was geweldig goed verzorgd en toen wij weggingen kregen wij als attentie een blik cupcake mix en een blik brownie mix. Heel attent , ik was super enthousiast en beloofde Evy de lekkerste cupcakes die ze zich maar kon bedenken.
 
 
De blikken stonden fraai blik te zijn voor een tijdje, ik bekeek ze van tijd tot tijd en las verschillende keren de gebruiksaanwijzing. Die was heel duidelijk....mix de ingrediënten....ho stop, ik heb geen mixer, ik kan helemaal geen cupcakes bakken. Eef, ik heb wel een mixer nodig hoor.

Die verkopen ze bij de Blokker, dus als je daar nu even langsgaat, neem dan wel gelijk een bakblik voor cupcakes mee, anders gaat het nog niet. Evy is soms heel praktisch ingesteld maar ik twijfelde.... Ik dacht lang na, hmmm, een mixer, welke mixer, goed gereedschap...Ik besloot mij eerst te verdiepen in mixers en gelooft u mij, dat is helemaal nog niet zo eenvoudig. Er bestaan heel veel mixdingen, van simpele handmixers tot complete futuristisch uitziende apparaten die jawel, ook kunnen mixen.

Na rijp beraad besloot ik tot de aanschaf van een keukenmachine die ook kon mixen. Een hele uitgave maar goed gereedschap...echt waar, Evy zegt het altijd...is het halve werk. Ik besloot gelijk tot de aanschaf van bakblikken, vormen en meer artikelen die het maken van cupcakes een fluitje van een cent zouden maken.
 
 
De bekostiging van dit alles kwam uit mijn "Ikrooknietmeerspaarpotje" Een maand of 4 geleden hebben Evy en ik namelijk besloten niet meer te roken en sindsdien sparen wij de rookuitgaves op. Heel handig, zo heb je nog eens plezier van het roken.

Mijn nieuwe machine is geweldig, het kan alles, smoothies maken, mooie komkommerplakjes snijden, kaas raspen....echt geweldig. En het kan natuurlijk mixen. I mix wat af sinds ik de machine heb, met als resultaat enorme hoeveelheden cupcakes, pompoensoep, boterkoek, aardappelpuree, fruitdrankjes etc etc. Ik ben helemaal into bakken en koken. Met enthousiasme raspte ik kilo's wortels, sneed zakken vol uit tot snippertjes...en toen kwam ineens uit het niets de vraag....waar ga je dat allemaal laten, opeten is geen  optie, bewaren kan niet want we hebben geen vriezer....stop ermee.

Verdwaasd keek ik eens om mij heen, Evy had natuurlijk gelijk, we zijn maar met ons tweetjes en de hoeveelheid voedsel was genoeg voor een heel weeshuis.

Bel jij eens even die meneer van de wasmachine op, en vraag of hij een vriezer komt brengen? Evy keek mij aan met de zo bekende meewarrige blik, verklaarde mij voor totaal gek en ging bellen. Want als er iets is wat Evy wil dan is het dat ik lekker bezig ben, als er iets is wat Evy nog meer wil , is dat er geen eten wordt weggegooid en als er iets is wat Evy het allermeest wil is het wel dat ik gelukkig ben en het bereidden van eten met de keukenmachine maakte mij zeer gelukkig, dat zag zij ook wel. Dus zij belde de meneer die ook onze wasmachine, koelkast en droger ooit eens heeft geleverd en bestelde een vrieskast. Gelukkig was ik bij het telefoongesprek aanwezig  en kon net op tijd  gillen dat ik een grote vrieskast wilde, zij bestelde bijna een klein tafelmodel. Maar nee, goed gereedschap...
 

Nu moet ik alleen nog 3 maanden mijn "Ikrooknietmeerspaarpotje" te vullen om het vriesding te bekostigen maar dat is geen probleem.

Ik heb het weer eens bewezen, goed gereedschap is het halve werk.
 
 
Groetjes
Petra  

dinsdag 22 oktober 2013

De boze doos...


Na alle hectische dagen rondom de beurs in Veldhoven vorige week bedacht ik mij dat ik wel een weekje rustig aan kon gaan doen.Ik bedenk dat in stilte, dus vooral niets tegen Evy zeggen, zij weet namelijk helemaal niets van mijn bedenksels. En dat is maar goed ook, ik kan mij zomaar bedenken dat zij het niet helemaal eens is met een weekje rustig aandoen. Maar wat niet weet wat niet deert ... is mijn motto.

Dus ga ik op mijn gemakkie wat foto's laten zien van de tentoonstelling in Veldhoven.








En een nieuwsbrief schrijven met de nieuwe cursussen Kartonnage. Die kunt u morgenavond verwachten.

Oh ja, voor die nieuwe cursussen hebben wij Hilde gevraagd en die heeft ja gezegd. Helemaal geweldig. Voor iedereen die Hilde nog niet kent, zij is geweldig met doosjes en andere vormen van Kartonnage. Wij zijn super blij met Hilde als nieuwe lesgeefster.


En nu ik het toch over doosjes heb, herinnert u zich nog die prachtige showroomdoos met al die mooie kleurtjes Aurifill garen. Die doos ja, nou, ik heb daar wat mee meegemaakt zeg. Evy zou Evy niet zijn als ze ook niet zo'n mooie doos met klosjes zou willen hebben. Heel logisch, volgens Evy behoort dat tot haar secundaire arbeidsvoorwaarden. Toen ik vroeg wat mijn primaire arbeidsvoorwaarden waren ... ja ja, inderdaad, de meewarige blik...

Maar goed, ik ben daar aan gewend inmiddels. Waar ik niet aan gewend ben is boze dozen.

Vrolijk fluitend kwam ik vandaag in de winkel, vastbesloten om rustig aan te gaan doen. Ik begroet zoals gebruikelijk alle aanwezige rollen stof en om gezanik te voorkomen ook maar even de quilts. Die voelden zich wat achtergesteld de laatste tijd.

Een serene rust heerste er en ik schrok mij dan ook het apezuur toen er plotseling een hoop tumult uit de lesruimte kwam. Waren wij een cursus vergeten en zaten er 10 dames zich te verheugen op een leuke workshop... hmmm, nee, die zouden er niet in hebben gekund, ik heb zelf de deur van het slot gehaald.

Een beetje angstig liep ik naar achter, ik ben wel een held maar doe dat het liefst op sokken. Snel keek ik rond, geen mens te zien, geen quilt bewoog. Waar kwam die herrie toch vandaan.

Ik keek eens goed en zag beweging bij de doos. Heel veel beweging bij de doos. Sterker, de doos stond te rammelen van opwinding, de doos was duidelijk heel erg boos.



Mag ik even weten wat er aan de hand is? Waarom maak je zo,n kabaal. Ik kwam er niet doorheen, ferme maatregelen waren vereist, al was het maar om te voorkomen dat Evy mij weer meewarig zou gaan bekijken.

Stil, mond houden nu. Eindelijk bedaarde het kabaal en hoorde ik wat er loos was. De doos was boos. De doos wou niet verhuizen naar ons huis. De doos had uit betrouwbare bron vernomen dat wij bijna niet thuis zijn, dat er een klein pestkopje van een katje in ons huis woonde en dat er een luidkeels blaffend hondje de boel terroriseerde. De doos wou niet met ons mee naar huis.

De doos begon weer te jammeren en de klosjes sprongen zowat uit de doos, zij moesten zich er ook zo nodig mee bemoeien... 252 stemmetjes die gilden dat ze niet wilden. Ik kon er niet tegenop... snel heb ik de groothandel gebeld... sturen jullie nog een extra doos naar ons toe. De doos is namelijk boos en wil niet verhuizen...

En echt waar, de dame aan de telefoon zuchtte meewarig... en gaat nog een doos opsturen.  Eindelijk rust in de tent -:)

Doosjes... prachtig om te maken, mooi om te hebben, maar maak ze vooral niet boos -:)



Groetjes
Petra

zondag 8 september 2013

We gaan er weer tegenaan super voordeel dagen....


De zomer is zo goed als voorbij  en de vakantie zit er voor iedereen weer bijna op.

Tijd voor een nieuw quiltseizoen waarin weer van alles staat te gebeuren. Wij gaan het nieuwe seizoen weer vliegend van start met 4 super voordeel dagen.

Van dinsdag 10 september tot en met vrijdag 13 september is de winkel gevuld met fantastische aanbiedingen en leuke acties.

Wat kunt u verwachten:

  • 50 % korting op heel veel  Sue Daley pakketten onder andere het pakket Waterloo, Spring Garden, Handy Hussif en nog veel meer.

            


     
  • Zeer aantrekkelijke prijsjes voor het assortiment van Rinske Stevens. Zoals de hartenkrans van 29,50 voor 19,50. En wat denkt u van de te leuk om te laten liggen bollepopjes van 27,50 voor 17,50.
         

  • Prachtige Balipops van 39,50 voor 25 euro


  • 25 % korting op alle Batik stoffen op de rol......ja echt op alle batiks op de rol en daar hebben wij er heel veel van
     
  • Vele, vele, (te veel om op te noemen) fat quarters voor slechts 2,50 per stuk.
     
  • Heel veel heerlijke scrappakketen, van modern tot klassiek
     
  • En natuurlijk hebben wij , zoals u van ons gewend bent , weer heel veel stoffen op de rol in de aanbieding voor 10 euro per meter.
     
  • Nieuw in onze collectie zijn deze praktische prachtige garendozen voor de speciale introductieprijs van  27,95 . Heel handig voor het overzichtelijk opbergen van al uw klosjes garen.


  • En over garen gesproken....wie wil het niet.....alle 252 kleurtjes Aurifill garen... in een prachtige luxe opbergbox. Alleen tijdens de We gaan er weer tegenaan super voordeel dagen   hebben wij deze eenmalige aanbieding.....

    De aurifill opbergbox van 595,00 voor 495,00 euro. Dat is maar liefst 100 euro korting op deze al zeer scherp geprijsde box. Nieuw te koop in Nederland, echt ... je gelooft je ogen niet!

      

  • Dat was het, nee, nog niet.
    Tijdens de We gaan er weer tegenaan super voordeel dagen ontvangt u maar liefst 10 % korting op bijna het  gehele overige assortiment. Op de scharen, garens, naalden, stoffen , patronen, jellyrolls etc etc etc. (M.u.v de tussenvullingen, de Apliquick tools en boeken / tijdschriften)

     

Naast alle voordeeltjes hebben wij ook een keur van quilts van onze lesgeefsters in de winkel hangen, genieten geblazen dus. Bovendien een ideale manier een goede keuzete maken uit ons weer zeer ruime cursusaanbod.


Daarnaast zullen er demonstraties worden gegeven met de inmiddels alom bekende en O ZO handige Apliquick tools.


Ook te bewonderen zijn de Sew Ezi tafels. Het tafeltje waar u overal makkelijk uw naaimachine op kunt zetten en altijd ergonomisch kunt werken.


Heel veel redenen voor een bezoekje aan het quilterspalet tussen 10 en 13 september en om nog even in vakantiesferen te blijven toveren wij de cursusruimte weer om in een gezellige ontmoetingsruimte  waarbij de koffie en thee met iets lekkers uiteraard niet ontbreken.

Wij zijn er weer klaar voor, heel graag tot ziens op de spectaculaire We gaan er weer tegenaan super voordeel dagen van het Quilterspalet .

Groetjes,
Evy en Petra

vrijdag 16 augustus 2013

Home Sweet Home

We zijn weer thuis. Monkey is weer helemaal blij, Subbie is zomaar luid mauwend ons komen begroeten, alles is vertrouwd. Dat is volgens mij het allerbeste van vakantie....thuiskomen. 

Maar we hebben absoluut genoten, van alles. Van de meer dan prachtige quilts op het festival van quilts in Birmingham. Waar ook ons landje was vertegenwoordigd. Een prachtige sterrenpracht van Marleen Wijn.



Van de antieke quilts in het American Museum in Engeland 



Van de heerlijke antiekzaakjes


Van onze aankopen, die we nog moeten fotograferen -:)

Maar vooral van de tijd voor elkaar, het opdoen van nieuwe ideeën en ....van het thuiskomen.

Morgen zijn wij weer aanwezig, heerlijk in ons en uw Quilterspalet -:) 

Groetjes
Evy en Petra 

woensdag 14 augustus 2013

Van Haunted House tot Downtown Abbey

Ons avontuur was natuurlijk begonnen toen wij tegen de receptioniste van de niet nader te noemen hotelketen vertelde dat wij niet langer gebruik wenste te maken van hun accommodatie. Zo gezegd , zo gedaan, zonder reserveringen besloten wij per dag een onderkomen te zoeken. En het ging geweldig. 

Ons onderkomen op de eerste dag van ons avontuur was top, een heerlijke hotelletje in Bath. De tweede nacht brachten wij door in Bradford on Avon. Ook al fantastisch. 

En toen ging het mis. Overal waar wij informeerden was het vol. Evy belde en belde...no, no room, full



Ik begon mij al een beetje zorgen te maken maar net op tijd vonden wij een onderkomen. Geen huisje of cottage maar een hotelletje met de aansprekende naam Ship and Bell . Heel aardig, mooi, keurig, niks op aan te merken. Maar we waren op avontuur, en dan zoek je toch net even iets anders.

Dus vandaag hadden wij ons vast voorgenomen, we willen een ouderwetse B&B. Daar gaan we voor. 

We vonden een B&B . Het zag er prachtig uit. 

Alert alert alert 

Eventjes wachten met verder lezen tot morgenochtend als u goed wilt slapen vannacht.

Het zag er zelfs schitterend uit. Wij keken elkaar eens aan, knikten elkaar toe en openden de deur die ons toegang zou verschaffen naar ons onderkomen voor de nacht. En wij stonden stokstijf stil. Achter de deur bevond zicht een naargeestig halletje met een soort receptie. En geloof het of niet, maar wij waanden ons rechtstreeks in het motel uit de film Pschyco van Alfred Hitchkok . 

Wij keken elkaar eens aan, knikten elkaar toe en draaiden ons om, en stonden stokstijf stil. Uit het niets was er een man opgedoken die ons vroeg of wij een kamer wilde.  En geloof het of niet, de man leek als twee druppels water op Norman Bates, de enge hoteleigenaar uit bovengenoemde film.

Om niet geheel onbeleefd over te komen bevestigde wij zijn vraag, we zochten inderdaad een kamer. Maar we wilden de kamer wel even zien. De man bekeek ons nauwkeurig en verklaarde dat het nergens voor nodig was, hij had de mooiste kamer van heel Engeland voor ons. Wij hielden echter voet bij stuk, na het debacle bij de niet nader te noemen hotelketen willen wij eerst de kamer zien. De man weigerde, tot 3 x toe, hij hadde mooiste kamer van heel Engeland, die hoefden wij niet van te voren te zien.

Wij keken elkaar eens aan. En waren het met elkaar eens...hier gingen wij niet overnachten. Wij vertelden de meneer dat wij verder wilden kijken en draaiden ons om naar de deur. En geloof het of niet, de man begon te schreeuwen, hij had de mooiste kamer van heel Engeland, die moesten wij nemen.....

Evy was heel resoluut, wij moeten niets, wij gaan ergens anders kijken. Onderweg naar de auto liep de man ons achterna, hij had de mooiste.....

Snel reden wij weg, de man was wellicht een beetje in de war, en hij was vast geen nare man, maar wij waren erg opgelucht dat wij weg waren.

Maar we hadden nog steeds geen onderkomen en het begon toch al wat later te worden.
En ons ipadje werd leger en leger. En ik riep linksaf terwijl wij rechtsaf moesten. En toen rechtsaf terwijl wij linksaf moesten. Wanhopig keek ik eens om mij heen, het was hier wel mooi. Evy keek ook eens om zich heen en concludeerde....we zitten hier op een privéweg. We mogen hier helemaal niet komen. En terwijl wij bedachten hoe we konden keren doemde er iets voor ons op. Iets geweldigs. Iets ongelooflijks moois.



Eef, we zijn door een  tijdbariere gereden, we zijn in de tijd beland van Downtown Abby. Evy keek mij een aan met een meewarige blik. We rijden door naar de oprit en daar draaien we, was haar reactie op mijn tijdreis. Oke, doen we. En geloof het of niet, opeens viel mijn blik op een piepklein bordje....hotel.

He Eef, dit is een hotel, zullen we vragen of ze een heel klein kamertje vrij hebben? Evy keek een beetje bedenkelijk , terecht, ik vermoedde zo dat ook iniminililipietepeurige kamertjes extraordinaire prijzen zouden hebben in dat kasteel. 

Ach , vragen kan geen kwaad. Kom op, we gaan informeren wat een nachtje slapen hier kost. Wij wandelden de indrukwekkende hal binnen. Een zeer vriendelijke dame nodigde ons uit om plaats te nemen en informeerde wat zij voor ons kon doen. Wij willen graag een kamer voor vannacht maar willen wel weten of ons budget dat toelaat. De dame noemde de prijs en stomverbaasd keken wij elkaar eens aan. Is dat per uur of per nacht ? het was echt de prijs per nacht verzekerde de dame ons. 

Wij keken elkaar eens aan en besloten ons verblijf in Engeland hier te eindigen. Heeft u ook voor 2 nachten een kamer? Ja hoor, geen probleem. Wij blijven 2 nachtjes hier. Het is hier geweldig -:)



Groetjes
Evy en Petra

maandag 12 augustus 2013

Lampjes en ander oud spul

Een nieuwe dag , nieuw avonturen. Ons autootje brengt ons overal waar we heen willen. Zonder gesputter of gekreun. Ons autootje vraagt niet veel van ons, alleen af en toe wat benzine. En ons autootje is zo attent om op tijd aan te geven dat zij dorst heeft. Ik begrijp ons autootje, ik let goed op haar signaaltjes. En ik zie gelijk als zij geel licht geeft. Dan weet ik, even stoppen bij het benzinestation.

Dat weet ik als ik zelf rijd, dan heb ik een innig contact met het dashboard en zie direct alle lampjes aangaan. Maar ik rijd niet in Engeland. Ze rijden daar heel vreemd andersom. Mijn hersentjes kunnen niet vreemd andersom denken. Evy haar hersentjes kunnen dat wel dus die mag rijden. We willen namelijk wel heelhuids weer thuiskomen. 

Maar helaas heeft Evy een gebrek, ze ziet niet dat er lampjes gaan branden op het dashboard. En omdat ik niet rijd en het veel te druk heb met naar het andersom rijdende Engelse verkeer te kijken mis ik die signalen ook. Tot het mij opeens opviel...Eef, je hebt bijna geen benzine meer, het gele lampje brand. Evy maakte zich niet zo druk, bij het eerstvolgende benzinestation zouden we tanken. Maar het eerstvolgende benzinestation kwam maar niet....nog steeds niet, nog niet....hèhè, het kwam. Opgelucht wilden we gaan tanken. Ik keek, keek nog eens....



Gelukkig was er vrij vlot daarna nog een benzinestation die wel ons autootje van benzine kon voorzien. Ik nam mij voor om beter op ons autootje te letten, Evy kan ook niet alles tegelijk doen en we gingen verder op pad.

Op antiekjacht. Ja u leest het goed, op antiekjacht. Wij hadden her en der nogal wat adressen bemachtigd van antiekzaakjes en zouden beginnen in Dorchester.    

Daar was een hele grote loods waarin wel 60 verschillende antiekwinkeltjes hun waren uitstalden. Het was echt heel groot met heel veel oude dingen. Erg veel oude dingen, de Engelsen nemen het begrip antiek nogal ruim.




Zo zagen wij een oude quilt, niet antiek, gewoon oud. Er had een tijdje een muizenfamilie in gebivakkeerd. Die hadden er wat artistieke gaten in geknabbeld en wat muizenluchtjes in achtergelaten. En voor die oude quilt wilde men heel veel nieuw geld hebben. 



Wij hebben de quilt aan de verkoper gelaten en struinden verder.

Opeens zagen wij iets leuks. Wij hadden er wel even voor nodig om erachter te komen wat het was maar toen wij dat eenmaal wisten vonden we het leuk. 


Oude needletreaders, draad door de naald trekkertjes. Die hebben wij natuurlijk wel gekocht.

Wij waren erg lang aan het struinen geweest en hadden nog geen slaapplek voor de nacht. Dat werd nog een heel verhaal, maar niet nu -:) Ik lig op een bed dit blogje te tikken dus het is goed gekomen, daarover later meer. Nu ga ik slapen, ik ben doodmoeeeeeee.

Groetjes
Evy en Petra 


Ontdek je plekje

Vanmorgen werden wij tevreden wakker, althans Evy werd tevreden wakker. Ik sliep en droomde mooie dromen over verre ontdekkingsreizen door world wide good old England. Zachtjes hoorde ik mijn naam...Peet , wakker worden, we gaan ontbijten. Ik keek eens op mijn ipadje.....schoot overeind en vroeg wanhopig waarom ik in hemelsnaam, op vakantie, notabene op zondag, om 8.00 uur werd wakker gemaakt.

Het is al 9 uur, kom op, we gaan op stap. Ik keek nog eens op mijn ipad, 7.55 uur. Niet eens 8 uur. Na wat over en weer gewelles, nietus hadden we het door, ik had gelijk, Evy had haar horloge niet op de Engelse tijd gezet. Mijn ipadje is wat bijdetijdser, die past zich vanzelf aan bij eigenwijze Engelsen, die alles net ietsjespietje anders doen dan de rest van de wereld.

Maar goed, ik was inmiddels wakker dus op naar het ontbijt. Ook dat doen ze in leuke hotels heel anders dan in de niet nader te noemen hotelketen. Een vriendelijke jongeman informeerde of wij een full breakfast wensten. Heel vriendelijk zeiden wij nee. Wij zijn wel op het avontuurlijke pad dezer dagen maar worstjes, bonen, bacon en gebakken ei in de ochtend horen daar niet bij. Tevreden knabbelend aan onze toast met jam begonnen wij de dag.

Wij hebben in onze auto navigatie. Maar wij besloten daar geen gebruik van te maken. We waren tenslotte op de avontuurlijke manier aan het reizen. Nee, niks navigatie, we tikten op ipadje in waar we wezen wilde en namen onze eigen kronkelweggetjes door het Engelse heuvelland. Op naar Bath, naar het American museum. 

En toen waren we de weg kwijt....ipadje was zijn verbinding kwijt. We waren niet echt verdwaald natuurlijk, ik verdwaal nooit, ik weet soms eventjes niet waar ik ben. Ik riep links, rechts, rechtdoor,  zoals het mij goed leek en Evy stond,plotsklaps stil. Op een erf. Met een huisje erop. Ze begon de auto al te draaien toen ik ineens een iniminililipietepeurig bordje zag staan. B&B. 


He Eef, daar kunnen we slapen vannacht, kom dan gaan we vragen of ze plek hebben. Wij klopten aan. Ja u leest het goed, klopten, er was geen bel te bekennen. Een aardige meneer deed open. Yes, he had a room, but only for 1 day. Oke , ik wil morgen toch verder op avontuur, dus 1 dag is prima.

En zo hadden wij ons onderkomen voor de nacht al geregeld, want ik ben op de avontuurlijke weg maar wens wel een comfortabel bed te vinden. Aan alles zitten grenzen natuurlijk, ook aan avontuur -:)

Verder op weg naar het American museum. En wat wij daar hebben gezien....echt prachtig. Alleen al de omgeving, schitterend.




En dan hebben ze daar ook nog heel veel oude quilts. Ik ga gewoon wat foto,s laten zien, dan kunt u meegenieten.








Mooi hè. Ik heb nog veel meer foto,s maar die komen een andere keer. Oh, ik heb heel netjes gevraagd of ik foto,s mocht maken en dat mocht. We mochten alleen niet flitsen maar dat kan ipadje sowieso niet dus dat kwam mooi uit. 

Morgen gaat ons avontuur verder....waarheen, geen idee, we genieten volop -:)
Groetjes
Evy en Petra