maandag 20 oktober 2014

Flight timeline

Ik ben al in Amerikaanse mood, dus ik gooi af en toe een Engels woord erdoor. Een (kort )verslag van de heenreis 

 

Het vliegtuig doet wat het hoort te doen, het vliegt

 

10.15  11.00 uur

 

Dat vliegen valt nog niet mee, lucht taxi is echt een beetje teveel eer voor een Boeing 777.Ik zal jullie even informeren wat het verschil is. Een taxi stap je in. De chauffeur zegt je vriendelijk gedag en hij begint je op een aangename manier naar je plaats van bestemming te brengen.

 

Wel , de vliegtuigchauffeur is ook aardig, hij stelt zich netjes voor enzo, niets mis mee. Maar de rit is verre van comfortabel tot op het moment van dit schrijven.Het vliegtuig schommelt en trilt. Evy kan echt niet handwerken zo.  Sterker nog, het tikken van lettertjes gaat ook niet helemaal soepeltjes. Maar het wordt vast beter als de chauffeur een beetje op de automatische piloot gaat 

 

11.00 - 11.10

Ik heb ruzie met een schermpje in de stoel voor mij. Zelfs een beetje ferm erop slaan helpt niet. Evy verzoekt mij ,na mij gewoon 10 minuten te laten aanmodderen,  om mijn afstandsbediening te gebruiken die in de leuning zit. Nu vraag ik je,,,,,kunnen ze niet wat beter dingen uitleggen. Ik wil net een beetje verongelijkt reageren maar de dames van de catering komen....iedereen weet dat ik dan nog maar een focus heb. 

 

13.15 14.00 uur

Het schudden is inmiddels wat minder, al maakt de chauffeur nog wel wat stuurfoutjes, maar goed, misschien is hij het nog aan het leren. Eerlijk gezegd denk ik dat ik in een soort van leervliegtuig zit met allemaal stagiaires. De keukenbrigade is vast 1e jaars, ze doen hun best, vast wel, maar het eten zou beter kunnen, stukken beter. Geeft niks, dan blijven er tenminste verbeterpuntjes voor ze. 

 

Overigens lopen er ook bijna afgestudeerde dames en heren rond, werkelijk heel professioneel rijden zij met karretjes door dat wiebelende vliegtuigT. Ze geven alles met een big smile aan, en ruimen het ook weer af. Ja, ik weet het zeker, zIj zijn gediplomeerd.

 

Mocht u nu denken dat ik verder niets doe, verre van dat. Ik speel Candy Crush, veeg cola van mijn ipad scherm, zing zachtjes mee met de Zangeres zonder Naam , André Hazes en Manke Nelis. Ik doe dat zachtjes hoor, heel zachtjes, onhoorbaar zachtjes zelfs want mijn medepassagiers kijken wat bozig naar mij als ik hardop zing.

 

Ik heb ook ervan afgezien om even om even kennis te maken met mijn medepassagiers. Tussen ons gezegd en gezwegen, Ze zijn een beetje ongezellig eigenlijk. Zelfs mijn buurvrouw reageert alleen met een kort knikje op mijn hypothese dat dit een leervliegtuig is. Ik ga maar even slapen....

 

17.00 uur

 

Toen ik net vrolijk en monter wakker werd deed de klok van Mijn iPad een beetje vreemd , hij wijkt af van Evy haar horloge. Ik heb besloten mij er niks van aan te trekken, Evy haar horloge is prima, daar houd ik mij aan vast. Zoals ik vast besloten ben mij de aankomende 2 weken aan haar vast te houden -:) 

 

Maar goed , toen ik dus fris en fruitig wakker werd, met maar een heel klein beetje nekpijn en bevroren vingertjes toen zag ik dat we alweer een aardig eindje waren opgeschoten. We waren de zee overgestoken en vlogen boven Canada , en we hoefden we nog maar 2443 Miles, wat betekent dat we ruim over de helft zijn. 


 

Die vluchtinformatie in het schermpje voor mij is echt geweldig. Ik heb al zeker 6 x tegen Evy vertelt hoe koud het buiten het vliegtuig is.Dat houden ze helemaal goed bij voor ons 61 graden vorst, koud he, het lijkt me dan ook niet raadzaam om onderweg de deur open te doen, ik zou zomaar kunnen bevriezen. 

 

Tsja en verder is er eigenlijk niks te beleven, is het een beetje saai zo, en ik geloof ook niet dat men prijs stelt op wat entertainment van mij , ik ga weer even slapen. Ik verkeer in de gelukkige omstandigheid dat ik overal kan slapen. 

 

Oh ho wacht ik ga bijna slapen. Ze komen een papiertje brengen wat wij moeten invullen. De dame vertelt ons dat als wij familie zijn we maar 1 formuliertje hoeven in te vullen. Yeah, we are familie, we are married. No, not for Texas was het antwoord. Twee formuliertjes graag...

 

Ik ben een beetje confuus nu, volgens de staat Texas zijn Eef en ik geen gezin. De staat Texas is hartstikke wrong maar ik ga er nu geen issue van maken. Ik vul een compleet overbodig formulier in en Evy ook. Rare jongens die Texanen hoor �� Maar ik heb het beloofd, ik maak geen grapjes , ga niet in discussie met wie dan ook en laat ze gewoon praten. Maar ze weten er niks vanaf die cowboys. Ik weet toch zeker zelf wel wie er allemaal tot mijn gezin behoren. En nu ga ik slapen....

 

19.15 uur

Er is mij wat opgevallen. Bij vetrek laten ze een schermpje zien waarop de afstand Amsterdam -Houston ongeveer 10 centimeter is. Naarmate het later wordt en die bestemming dichter bij komt wordt de 10 centimeter niet minder, ze maken gewoon de kaart kleiner. Echt waar , het blijft 10 centimeter , zelfs als je al in Tennesee zit. De dame naast mij kijkt nu belangstellend met mij mee en zegt iets dat ik niet kan verstaan, iets Russisch of zo. Ik knik maar eens en realiseer mij dat ze niets heeft verstaan van mijn eerdere uiteenzetting over het leervliegtuig.



 

Overigens is het nu nu nog een klein stukje. Nog een uurtje of anderhalf. Dus ga ik nog even een poosje muziek luisteren, ik heb mijn hele iPad vol staan en ik ga nu van de smartlappen over op de evergreens. Met oordopjes, want men waardeert aan de nog steeds misprijzende blikken te zien mijn muziekkeuze niet zo. 

 

 

19.45 - 20.45

U gaat het niet geloven. Geland, door de douane , auto opgehaald en naar hotel gereden.binnen 1 uur. Overigens, die douane, dat zijn beste mensen hoor. Want natuurlijk waren wij wel een getrouwd , wel familie. Sterker nog, ze waren zo blij met ons dat we snel door alle controles werden begeleid door een aardige meneer waar zelfs een grapje mee te maken was. Aardige mensen die Texanen ��

 

Conclusie: perfecte heenreis. 

wordt vervolgt...

woensdag 8 oktober 2014

Experience

In het kader van voorbereiding op onze reis naar Houston bedacht ik mij vandaag om mijn naaivaardigheden een beetje op te poetsen. We gaan in Houston een aantal workshops volgen bij Marti Michell en andere dames die heel goed kunnen quilten en zo. Daar wil ik natuurlijk wel een beetje beslagen ten ijs komen.

Ik moest dus op zoek naar een patroon, daar begint alles mee. En, ja het is een beetje flauw, ik mag niet meer de patronen in de winkel in stukjes knippen. Mijn geknipte stukjes willen nogal eens een beetje verkeerd geknipt zijn zeg maar, en dan doet het patroon het niet meer, dan is het kaduk.
Maar wij hebben een bron van kennis tot onze beschikking via onze vingertjes en een toetsenbord, het internet. Ik wierp mij in  het wereld wijde web om een leuk patroon te zoeken. ( U begrijpt dat Evy een dagje thuis was gebleven om de administratie te doen). Ongestoord zat ik rond te surfen en ik besloot een Attic Window quilt te maken. Leuk voor Jessie met vrolijke plaatjes.

Zo gezegd zo gedaan, ik vond een patroontje op internet op de paperpiece manier. 



(niet deze, dat is zo`n patroon waar ik als wij het zouden hebben niet aan mocht komen )
 Enthousiast heb ik de naaimachines nagekeken op de aanwezigheid van een rolletje garen erin en erop maar helaas, alle klosjes waren ervan af. Er restte mij dus niets anders dan even de machine van Evy te pakken, die staat altijd gebruiksklaar, met draad in de naald en vol spoeltje , erg handig.  En Evy was er, zoals al opgemerkt, toch niet J

Wel , ik kan u zeggen, geloof niet zomaar de patronen op het internet, er klopte helemaal niks van.


Er zit een ingezette hoek in
Kijk maar, dat kan niet, je kunt met de machine die stukjes er niet op naaien… of wel, maar ik weet niet hoe. Ik begon al een beetje gefrustreerd te raken maar bedacht mij dat goede ideeën veranderd kunnen worden. Ik had vierkante plaatjes , ik had stroken stof, ik had een , inmiddels een ietwat beetje vreemde geluiden makende, maar wel ingespannen werkende naaimachine, daar kan ik wat mee.

Ik ga een stoffen memoryspel maken voor Jessie, randje erom heen naaien. Even diep nadenken wat er daarna komt en eureka , tussenvulling , achterkantje aan elkaar naaien…. fluitje van een cent. Ik had 1 kaartje , niet helemaal mooi , maar jessie is toch nog niet zo kritisch, het kon best ermee door.
Nog een stuk of 20 te gaan. Vrolijk bekeek ik eens mijn creatie, ik was weer super trots op mezelf tot er ineens aan de rand van mijn bewustzijn iets knaagde, er mistte iets. Bij nadere bestudering bleek er geen biesje omheen te zitten, vrij logisch, die was ik een beetje vergeten.

Biesjes moeten ze verbieden, of er een wat makkelijkere manier voor uitvinden. Ik heb van alles geprobeerd, lijm, Vliesofix , nietjes. Dat laatste werkte overigens wel maar bij nader inzien leek het mij niet helemaal safe.
Een normaal mens zou er zomaar moedeloos van worden. Ik werd er dus een beetje moedeloos van maar niet voor lang. Dat zit niet zo in mijn aard.

Ik bedacht mij ineens dat ik dan wel niet zo`n ster ben in het naaien van biesjes, of stofkaartjes, of machinequilten of… nee stop anders word ik weer moedeloos, maar ik wel de ideeën had ervoor. Ik heb het toch maar mooi bedacht, Memory met stofkaartjes.  Het uitvoeren laat ik met liefde over aan al die dames die wel magische vingers hebben.
Groetjes,
Petra
(onderweg naar de Bart Smit voor een saai kartonnen memoryspel )

maandag 18 augustus 2014

Vingerhoedjes...

Ik schijn soms niet helemaal het gewenste antwoord te geven op vragen. Dat doe ik natuurlijk niet express, ik zeg nooit zomaar wat. U zult mij echt nooit onzin horen verkopen, nou ja, niet vaak en zeker niet als mij een serieuze vraag wordt gesteld. Nee nee, ik ben dan echt megasupersterk aan het nadenken over het juiste antwoord.

Zo kan ik u feilloos vertellen dat u bij een haperende naaimachine het best uw naaimachinewinkel kan bellen. Dat natuurlijk nadat u de draadspanning hebt gecontroleerd,een ander spoeltje hebt uitgeprobeerd, de bovendraad hebt vervangen, uw oude naald hebt verwisseld en voordat u het machientje uit het raam hebt gegooid. Geeft u maar toe, is dat een perfect antwoord of niet?
 
Maar soms zijn er op vragen geen simpele antwoorden te geven. Dat vind ik niet prettig, ik hou daar niet van, het voelt niet lekker, het steekt steeds maar weer, net zoals de naald bij het quilten in uw vingertopjes steekt

En over dat laatste steken, in uw vinger, daarover kwam de vraag, de stekende vraag die ik niet zomaar losjes  kon beantwoorden

"Wat kan ik doen aan het prikken in mijn vingers tijdens het quilten?" Daar kan ik dus geen steekhoudend eensluidend antwoord op geven, de mogelijkheden zijn namelijk groot. En voor iedereen persoonlijk.

Ik hoor u denken, he hallo, wat dacht je van een vingerhoed? Was het maar zo simpel, maar nee... niets is minder waar. U kunt kiezen uit het volgende menu

De ijzeren vingerhoed.

De meest eenvoudige versie van de range. En de prijs is zeer aantrekkelijk, rond de 2,50 heeft u er een. Mooi, dat doen we, ik raad u deze vingerhoed aan... en u komt terug. U bent een van de vele dames die het ijzeren gevalletje een absoluut onding vindt. Het knijpt/duwt/wringt, niet mee te werken, roept u verontwaardigt.


 

Of u komt terug en schaft er meteen nog 3 aan want ze zijn geweldig.

De siliconen vingerhoed

Een flexibel siliconen hoedje met een ijzeren top. He, dat is het, geen onding, nee, een kleurig buigzaam vingerhoedje, met een prima pasvorm, die raad ik u aan. En dan komt u terug, het zit niet lekker, het doet niet flexibel genoeg, u vindt het maar een stijve hark 
 
 

Of u komt terug en bedankt mij uitgebreid voor het goede advies

De leren vingerhoed

Leer, sterk, soepel, mooi, ik kan nog vele superlatieven bedenken voor deze versie van de vingerhoed. Wat gaat er boven leer? Niks toch? En van harte beveel ik u dit kleinnoodje voor uw vinger aan. En dan komt u terug, het leer zit toch niet comfortabel, u prikt er doorheen, bij koud weer is uw vinger iets dunner,waardoor hij afglijdt,  bij warm weer knelt het uw iets dikkere vinger af. Ellende alom.
 
Of u komt terug en bent blij, na alle vingerhoedjes die u al heeft geprobeerd nu eindelijk een prima exemplaar te hebben gevonden

De Aunt Beckie

In strikte zin geen vingerhoed maar het dient hetzelfde doel, voorkomen van lekgeprikte vingers. (al is het dan van de andere hand)

Ik moet eerlijk zijn, ik heb geen flauw idee hoe het ding wordt gebruikt maar ik hoor er net zoveel goede als slechte ervaringen over. Dit is nu echt zo'n vingerbeschermer waar de meningen sterk over zijn verdeeld en hoe kan ik u deze dan oprecht aan bevelen.

Dat kan niet en dat kan bij geen van de  hierboven genoemde exemplaren vingerhoeden. Hoe vervelend ook, u zal het moeten uitproberen en hopen dat u snel de vingerbeschermer vindt die u past.
 
 
En nu hoor ik u denken, maar wat nu als ze mij geen van allen bevallen?

Dat is een makkie, die vraag kan ik namelijk wel heel goed beantwoorden. Het enige correcte antwoord is...

Eelt op uw vingers kweken.

Als niets werkt is dat de enige overblijvende optie, gewoon door blijven prikken in uw vingers dan komt er vanzelf eelt op.

Ik wist wel dat ik u uiteindelijk iets zou kunnen aanraden, of u er echt blij van wordt......

Prik voorzichtig -:)
Petra
 

 

vrijdag 11 juli 2014

Zwart / Wit...

Ik ben weer lekker aan de slag geweest en heb voor de liefhebbers naast de ScrapJappies nu ook een heerlijk pakketje met 50 lapjes stof  van 5 x 5 inch in zwart/wit gemaakt. Vrolijk met mezelf, dat heb ik dan op die momenten,  bedacht ik de naam : Zwart/Witjes.

Even een layoutje maken op de computer voor het banderolletje om de pakketjes heen en hoppa. Klaar. Met trots presenteer ik u ……..Wat nu weer?
Ik was heel vrolijk maar ik moet zeggen, de stofjes weten zo af en toe met hun inspraak dat aardig in te dammen. Ze bemoeien zich nu letterlijk overal mee, vooral de letterstofjes, die vinden zichzelf nogal intellectueel.

Dus ietwat geïrriteerd klonk mijn ..Wat nu weer ???
Je wakkert tegenstellingen aan, dat kan kwetsend zijn.

Huh, wat zeg je ?
Je wakkert tegenstellingen aan, dat kan kwetsend zijn.

Ik keek eens glazig naar de betweter, inderdaad een lettertjesstofje. Leg eens uit?
Nou weet je , zwart en wit zijn tegengesteld van elkaar. En tegenstellingen in dit land, dat willen we niet met zijn allen toch? Daarom moet Zwarte Piet een kleurtje hebben toch?

Alleen het toontje al waarop het klonk…brrrrr. Het is dat het zo`n mooie lettertjes heeft….
 
 
Oké , oké , ik snap je punt, weet je, ik doe het anders: Ik noem het pakketje Nearly Black and White en doe er twee kleurenbooglapjes bij….iedereen weer tevreden?
Het letterstofje wou beginnen aan een heel betoog, ik zag zijn lettertjes al krullen van plezier  en greep direct in……nee, ik hoef het niet te weten. Ik wil mij er niet in verdiepen. Ik wil er geen mening over geven. Ik wil niet zeggen dat ik het nooit een probleem heb gevonden en ik wil al helemaal niet zeggen dat ik het een non-issue vind.  Echt , ik wil het allemaal niet weten.
 
Ik noem ons pakketje gewoon Nearly Black and White en volgens mij vindt iedereen dat helemaal prima J
 
Je vind het hier in onze webshop: "klik"
Groetjes,Petra 

zaterdag 5 juli 2014

What`s in a name...


What`s in a name, eigenlijk best wel heel veel. En het gekke is dat hetzelfde woord voor iedereen een andere betekenis kan hebben, dat ligt aan uw referentiekader.

 
Neem nu een Magnum? Hoe velen van u denken daarbij niet aan dat overheerlijke ijsje van Ola. Dat is de bedoeling van zo`n naam. De fabrikant hoopt dat u daarbij denkt aan het feestelijke van een grote fles Champagne of het Magnum Opus van een beroemde componist. Offe ... een feestelijke speurder :)
 

Want laten we eerlijk zijn, als we een Magnum  een roomboterijsje  met chocolade zouden noemen , zou u het dan nog kopen?  Nee, ik denk niet dat dit veel mensen aanspreekt, dus noemt de fabrikant het een Magnum. Dat is alleen voor de normalere mensen tussen ons, als u denkt aan een munitie voor een pistool dan heeft u een ietwat afwijkend referentiekader zeg maar. De fabrikant van de Magnums had beslist de fles Champagne in gedachten.
 

 Namen drukken dus iets uit, ze willen het product onderscheidend laten zijn. Katoentje klinkt wel lief, maar Fat Quarter is wat eigentijdser en Reproductiestoffen klinken wat professioneler dan nagemaakte lapjes. Wij doen hier vrolijk aan mee, maar wel tot een bepaalde hoogte. Want de naam moet de lading dekken. U kunt er echt van overtuigd zijn dat een naam garant staat voor wat u koopt.

Ik ben de namenbedenker bij ons, ik bedenk de namen van de quilts, workshops en ik hernoem alles waarvan ik de Engelse naam te moeilijk vind. Maar ik stond vandaag voor een uitdaging, ik wilde een naam hebben voor een nieuw pakketje stofjes die bestaat uit 50 lapjes van 5x5 inch. Moda heeft daar al een naam voor, charmpacks, maar omdat zij dat al hebben verzonnen moest ik iets anders bedenken.


 En toen begon het….nummertje 50  ? 50  tinten  ? 50 lieverdjes? 50 pareltjes? Pffff, het klinkt niet. 50 japannertjes….nah, dat zeker niet, maar wat dan wel.  Ik ging eens te raad bij mijn vriendjes, de stofjes. Nu kan ik dat nog een beetje openlijk doen, Evy is er toch nog niet helemaal. Volgende week, als ze rustig aan weer echt begint moet ik natuurlijk weer een beetje uitkijken voor de meewarige blik. Maar nu heb ik nog eventjes het rijk alleen.  Maar helaas, de stofjes waren wat stoffig aan het nadenken en kwamen ook niet op de helderste ideeën.

Maar ik ben natuurlijk niet voor niets het creatieve verzineensiets brein hier. En ineens kwam er in mijn krakende hersentjes …….ScrapJappies. Dat is het.  Prachtige pakketjes met 50 verschillende Japans bedrukte stofjes in mooie bestorven tinten… ScrapJappies.  

 

Stilletjes kwam er een stemmetje uit de kast met garens….zou je dat wel doen, misschien voelen Japanners zich daardoor wel gekwets. Ik dacht er serieus over na, want als wij iets niet willen is het mensen kwetsen maar besloot dat Scrapjappies een erenaam was, wie wil er nu niet geassocieerd worden met 50 van die prachtige lapjes. 

 Dus vanaf nu in de webshop ScrapJappies  voor de ook hele kleine scrapprijs van slecht € 9,75.

Zo, ik ben weer helemaal happy, nu nog even bedenken hoe ik de nog te maken andere pakketjes ga noemen. Daar heb ik nog wel even voor….Evy komt toch pas weer volgende week voor het echie J

Stoffige groetjes :)
Petra

dinsdag 24 juni 2014

Blenderen...

Zo heel af en toe heb ik echt super goede ideeën al zeg ik het zelf. Er zit maar een klein minpuntje aan mijn goede ideeën, de rest van de wereld kijkt met argusogen toe, vertrouwt het voor geen mininanomilimeter en komt met meewarige blikken. 

Daar ben ik niet van onder de indruk, ik weet mij in goed gezelschap. Was het niet Copernicus die meende dat de aarde om de zon draaide en niet plat was. En wat dacht u van de theorie dat u voor een rechte quilt echt geen biasbinding hoeft te snijden. Een eyeopener van jewelste en de uitvindster verdient alle lof om tegen de gangbare opvattingen in te gaan. Rechte quilt, rechte binding.  Helaas weet ik haar naam niet maar hoe dan ook, ik ben met mijn goede ideeën in goed gezelschap.
 
Mijn goede idee van de week , ik heb er meerdere maar ik kies er 1 per week uit, is walnootschillen blenderen. Nu hoor ik u denken….die is gek, wat moet een mens met geblenderde walnootschillen.
 
Wel dat komt omdat er spul bestaat, gemalen walnoten, die je in een zakje kan kopen , en daar kan je dan je zelfgemaakt speldenkussen mee vullen. Helemaal top dat spul, het houdt je naalden en spelden heerlijk scherp. En het sijpelt niet langzaam je speldenkussen uit, zoals vogelzand en dat soort vulsels.
 
Maar ik heb een hele goede keukenmachine, dus waarom zou ik dat niet zelf doen. Ping, idee, blenderen.
 
Oke, u begrijpt, hoon was mijn deel, want ik was iets vergeten. De kosten van walnoten, en de kosten voor een nieuwe keukenmachine. Daar had Evy zomaar een punt, haar hersentjes beginnen weer een beetje te werken blijkbaar. Voor de rest knapt ze ook goed op dus ze is weer in staat zich met mijn ideeen te bemoeien en dat betreur ik best wel een beetje J
 
Zij wees mij in ieder geval erop dat wij gewoon zakjes gemalen walnootspul verkopen, voor slechts € 3,50 en dat die ook in de webshop staan.  Oke, ik ben om, ik zal wel verder gaan met het blenderen van aardbeitjes enzo en de walnootschillen met rust laten .

Groetjes van Petra,
die gewoon verder gaat ideedenken
J

donderdag 3 april 2014

Sprokkelwaar...

Echt waar dames, er is heel heel heeeeeeeeeeel veel, ook zondag nog!

Het is toch wat, al dat gesprokkel. Ik ben er de hele dag ontzettend druk mee geweest. Maar gelukkig hebben wij Nico. Die heeft helemaal eigenhandig, vol enthousiasme alle sprokkellapjes, sprokkelkwartjes en sprokkelrolletjes de auto ingestouwd en in Rijswijk bij de Broodbakkerij alles weer uitgeladen. Niet 1 keer, ook geen 2 keer, nee maar liefst drie auto's vol heeft hij in,- en ook weer uitgeladen.
 
 
En het resultaat mag er zijn, een hele stand vol sprokkelwaar. En Nico heeft mij verzekerd dat hij tot zondag 17.00 uur ervoor zorgt dat niemand misgrijpt. Hij gaat er hoogstpersoonlijk voor zorgen dat de voorraad sprokkelwaar op peil blijft.
 



 Dus dames, ik zou zeggen, kom eerst even bij ons langst, doe dan een rondje langs de prachtige tentoonstelling, kom dan weer even bij ons langs en dan na een lekkere lunch en een bezoekje aan al de andere stands...kom je nog even bij ons langs. Gewoon om heerlijk te sprokkelen -:)

Oh ja, zien jullie op de foto's die prachtige oude quilts ? Daarvan en van nog 2 andere sprokkelquilts zijn de patronen gratis in de stand verkrijgbaar. Om alvast in sprokkelstemming te komen.

Tot sprokkelse,
(vanaf morgen tot en met zondag tijdens de Patchwork en Quiltdagen in Rijswijk)
Petra en Evy