Mijn
paranormale geest zag het gelijk, de bezoekster die nu gejaagd en een beetje
buiten adem binnenkomt is geen quiltster. Die hebben meestal geen haast en
komen zeker niet gejaagd binnen. Ik zette mij al schrap om nee te zeggen tegen
de vragen zoals, heeft u onderbroeken elastiek, knopen, sokophouders,
ritsen....
Maar nee,
de vraag was anders... verkoopt u ook lint? Ik wantrouwde direct mijn
paranormale gaves, want ja, wij verkopen ook lint. Dat noemen wij kantjes en
bandjes, maar ik ben geen taalpuritein, lint mag ook. Enthousiast zei ik ja en
wees op het lintjesrek.
Nee, nee, nee, ik bedoel breed lint van een centimeter of 15. Hè gelukkig mijn voorspellende gave had toch gelijk, de dame
was geen Quiltster.
Lint van
15 centimeter, nee, dat hebben we niet, waarvoor heeft iemand lint nodig van 15
centimeter? Ik aarzelde even, want ik weet uit ervaring dat de vraag
waarom iemand iets nodig heeft een beetje een 'not done' vraag is bij quiltsters,
maar toch, ik was nieuwsgierig.
De dame
keek mij geagiteerd aan. Ze keek wanhopig om zich heen, zag allemaal quilts die
bestaan uit kleine stukjes stof, en er daagde begrip in haar ogen. En met het
begrip verscheen er ook wanhoop in haar blik.
Verdrietig
vertelde ze mij dat haar dochtertje de volgende dag jarig was. Het lint had ze
nodig voor om het kado heen. Vol begrip vroeg ik of het kadoo niet anders in te
pakken was, ik kon mevrouw best wel helpen aan wat inpakfolie of iets
dergelijks.
Een pony
in inpakfolie? Huh, een pony...? Oh maar wacht, dat is toch op te lossen. We
snijden een aantal stroken stof van 15 centimeter, u naait ze op de naaimachine even aan elkaar, zoompje erin en u heeft een
geweldige strik om de pony.
Ik ben
best heel bescheiden, u hoort mij zelden over mijn supergoede invallen, maar
dit idee was toch echt al zeg ik het zelf, geniaal. Zo gezegd, zo gedaan, ik snij wat stroken,
zoekt u maar uit welke. De dame had geen haast meer, de opgejaagde blik was
verdwenen, je zou zeggen, eind goed, al goed. Ze ging op zoek naar een
passende stof
Maar ik
had nog een prangende vraag... een pony, dat is toch een meer dan geweldig
kado, waarom is die strik zo belangrijk voor uw dochtertje?
De dame
keek ineens weer gejaagd. En ineens fluisterde mijn innerlijke ik... stop met
vragen, die strik is belangrijk voor die mevrouw, waarom, het doet er niet
toe.
Ik keek
naar de keuze van stof, een prachtige dieprode batik.
Rood
lint, prachtig om een bruine pony. De
gejaagde blik verdween.
En een
droom werd mij verteld. Als klein meisje droomde de dame over een prachtige
bruine pony als verjaardagskado. Een pony met een strik van rood lint. Maar het kado kwam er nooit. Zo'n groot
kado konden de ouders van de dame zich niet veroorloven. Nu was de dame echter
wel in staat haar dochtertje een pony te geven, maar het was niet compleet, het
rode lint ontbrak. Innerlijk fluitend sneed ik de stroken stof. Dromen zijn er
om waargemaakt te worden.
Creatief met stof, ook als er geen quilt aan te pas komt!
