Zo op het oog, ongeveer, plusminus...

Herinnert u zich nog het blogje over allerlei handige meetdingetjes, oftewel linialen? Nee? Geeft niks, alles is naleesbaar op dit Blog. Gewoon even naar beneden scrollen, komt u het vanzelf tegen

En als u nu denkt, he leuk, daar komt een vervolg op, helaas dan moet ik u teleurstellen. Tenminste voor nu, in een later blogje kom ik vast nog wel terug hierop maar nu gaat het over een ander soort meten is weten.

U wilt een quilt maken en the PLACE to be voor al uw stofjes en tooltjes is dan natuurlijk de Quiltwinkel. In die Quiltwinkel staan ter zake kundige dames, en een enkele heer, u bij met goed advies. Zij kunnen u helpen bij uw kleurkeuze, de ongeveer hoeveelheid stof die u nodig heeft en welke naaldjes en draadjes daarbij van pas komen.

Maar soms hapert hun kennis en gaan ze een beetje wazig kijken. Wel, dat kunt u voorkomen. Echt waar, u kunt ervoor zorgen dat die wazige, ik weet het ook niet, helllppppp blik verdwijnt.

Visualiseert u even met mij mee?

Een dame komt opgetogen de winkel binnen. Haar quilttop is bijna klaar, nog 3 blokjes eraan en dan is de top op het gewenste formaat. Zij zoekt rode stof, u weet wel , een beetje steenrood, naar bruin neigend met een beetje robijnrood erin... uhhhh, de wazige blik verschijnt. Er worden wat rollen tevoorschijn gehaald... nee, nee, bijna nee, net niet... misschien... ja die kleur, maar dan ietjespietsjes  anders. Gelooft u mij, de quiltmedewerster gaat heel glazig kijken. Kijkt u zelf maar eens naar het plaatje van de muur. Al die steentjes noemen we steenrood. En ze zijn bijna allemaal verschillend van kleur.

De oplossing om met de juiste kleur rood happy de winkel te verlaten is een hele eenvoudige.

Neemt u de top gewoon mee, dan gaat het gegarandeerd goed en zit u bij thuiskomst niet naar lapjes te kijken die het net niet zijn.

Nog een visualisatie...

Uw quilttop is bijna klaar, nog een mooie rand erom heen. Fluks gaat u op weg naar de Quiltwinkel. U vindt een prachtige randstof en ziet de affe quilt al in uw gedachten op bed of bank liggen. En dan vragen de dames daar ineens... hoe groot is de top en hoe breed wilt u de rand?

 Gelooft u mij dames.... ongeveer bestaat niet in de prachtige hobby die quilten heet. Meten is weten is niet voor niets zo'n belangrijke uitspraak in quiltminnend Nederland. Het met de handen uitbeelden van de grootte van een top is absoluut niet accuraat. Ongeveer voor op de bank geeft alleen maar bij benadering aan wat de werkelijke maat is en voor op mijn bed is evenmin een indicatie.

Wilt u niet met veel te veel, of nog erger veel te weinig stof huiswaarts keren dan is de oplossing wederom heel simpel. Meet uw top van te voren op, of nog beter, neem hem mee. Het uitrekenen van de stof voor uw rand kan echt iedere medewerkster in een Quiltwinkel wel.

En denkt u nu... och als ik tekort kom dan haal ik wel even bij... het risico dat de stof op is en u deze nergens meer kan bijkopen is zeer waarschijnlijk. Op iedere beurs zien wij dames met een snippertje stof in de hand wanhopig alle standhouders vragen "heeft u deze nog?"

Doodzonde en niet nodig. Gewoon meten of meenemen voorkomt latere teleurstelling.

Bent u er nog?

Ik neem u nog een keer mee in het visualisatieproces

Enthousiast heeft u op verschillende Social Media en op tentoonstellingen prachtige quilts gezien, u besluit... dat wil ik ook gaan maken. U loopt enthousiast de Quiltwinkel in. Uw vraag is simpel. U wilt een quilt gaan maken... iets met een ster in het midden, met zo'n leuk blokrandje erom heen en die geinige streepjesblokjes erbij en oh ja, nog een rand met pijlblokjes die zo leuk allemaal een kant op gaan... u weet wel?

 Zoiets? Deze staat in het boek  - Modern Medallion Workbook -

Ja zoiets , maar nog niet helemaal, u weet wel....

 Ja hoor , wij weten exact wat u bedoelt. U wilt een Lonestar blok in het midden, een rand van molenblokjes eromheen, gevolgd door een logcabinrand en dat alles afgewerkt met een flying

geese border. Zover zo goed.

En dan komt het... de dame van de Quiltwinkel vraagt u opgewekt naar het patroon zodat de juiste hoeveelheid stof berekend kan worden. U denkt nog dat de dame een grapje maakt, zeker die ene daar bij het Quilterspalet is daar berucht om, maar nee, de vraag is echt serieus en u heeft helemaal geen patroon. Tenminste, dat heeft u natuurlijk wel, in uw gedachten.

Hoopvol denkt u, hallo ter zake kundige medewerkster van een Quiltwinkel, dat kunt u toch zo berekenen? Nee helaas, dat kunnen wij niet. Om tot een verantwoord advies te komen zullen wij minimaal moeten weten hoe groot de quilt moet gaan worden, hoeveel kleuren u wilt gebruiken en hoe groot het middenblok, in dit geval de Lonestar gaat worden.

Al dit voorwerk is aan u en helemaal niet zo moeilijk als het lijkt. U neemt een groot vel cmblokjespapier of hoe dat ook heten mag. Tekent de omtrek van uw quilt en gaat invullen en inkleuren, van middenblok naar buitenste rand. Voila, de hoeveelheden stof zijn nu helder en er kan lekker gegrasduind worden in de vele mooie stofjes. Iedereen happy.

Meten is weten....nu weet u waarom 😀

Dat zoeken we op...

Heeft u hem ook ooit aangeschaft? De grote Winkler Prins encyclopedie. Nog niet zo heel lang geleden, ongeveer 40 jaar?  Dat is in het licht van de geschiedenis echt heel kort. De aarde bestaat al minsten een miljardtriljoen jaar of zo, dus wat is 40 jaar?

Terugkijkend op die 40 jaar is er aan een uitspraak niet veel veranderd…de aloude zin, “dat zoeken we even op “. Alleen dat opzoeken gaat tegenwoordig wel een stuk handiger met het wereldwijde web tot onze beschikking. 

Hoewel… er zit een maar aan dat www. Er is zo gigantisch veel, in zoveel talen en op zoveel manieren te vinden, je zou er bijna een dagtaak aan hebben. En die heeft u niet, u wilt lekker bezig zijn met uw lapjes en draadjes en naaldjes. Dat juich ik natuurlijk ook toe.  Als u nooit meer zou toekomen aan het verwerken van uw lapjes … tsjaaa… dan is het snel gedaan met ons QuiltersPalet.

Wel ik ga u helpen. Ik ga het gewoon allemaal voor u op zoeken, vertalen, en gezellig bij u thuis brengen… virtueel dan natuurlijk. Gewoon hier, via het blog. Dan leest u het, bent weer op de hoogte en kunt weer heerlijk verder met het maken van prachtige quilts.

En waar kunnen we dan beter mee starten dan met het meest bekende blok.

De Log Cabin.

In tegenstelling tot wat veel Amerikanen denken zijn zij zeker niet de uitvinders van dit quiltblok. Maar de naam Log Cabin is wel door hun bedacht, ze hebben er dus de naam aangegeven. Het blok komt waarschijnlijk al veel langer voor dan het Amerika van Columbus zelf. Soortgelijke ontwerpen zijn namelijk ook gevonden bij oude Egyptische mummies en in een quilt van voor 1830 uit Engeland.

Maar ere wie ere toekomt,de Amerikanen hebben er een heel apart feelgood block van gemaakt.

Het heeft ook wel iets avontuurlijks en gezelligs. De Log Cabin, de Blokhut. In de winter rondom het open haardvuur met de kaarsjes aan gezellig samen werken aan een Log Cabin Blok. 

Hoe ze het überhaupt allemaal zonder daglichtlamp voor elkaar kregen dat is al een wondertje op zich. Maar goed, ik neem even aan dat men zo'n 150  jaar geleden wat scherpere oogjes had. Logisch ook, ze waren toen nog niet beeldschermafhankelijk.

Hoewel zeker historisch niet bewezen doet het verhaal de ronde dat tijdens de Burgeroorlog Log Cabin quilts aan de drooglijn wapperde met een zwart middenblokje. Dit was bedoelt om aan te geven dat de Underground Railroad  (een soort verzetsbeweging die slaven van het zuiden naar het noorden smokkelde) welkom was. Het klinkt heel nobel, maar in de USA zelf geloven ze er niet zo in. Veel meer bestaat het vermoeden dat juist door dit soort verhalen in de omloop te brengen de Amerikanen zich willen distantiëren van hun niet fraaie slavernijverleden. 

Het Log Cabinblok  van Amerikaanse oorsprong is opgebouwd uit een rood of geel middenblokje. Het rood symboliseert hier het haardvuur in het midden van de blokhut. Het geel symboliseert het gele schijnsel dat door de ramen viel als uitnodigend teken voor passerende reizigers.

Rondom het middenblokje werden vervolgens stroken aangenaaid op een bepaalde wijze en in een kleurzetting van licht en donker. Later kwam daar, mede door de betere verkrijgbaarheid van quiltstoffen, ook de kleurzetting warm / koud bij. 

Iedere kleur heeft zijn tegenhanger in gevoelsbeleving. Zo is rood een warme kleur en blauw een koude kleur. Door deze kleuren tegenover elkaar te verwerken in een Log Cabin quilt ontstaan verrassende resultaten.

De schitterendste quilts zijn te maken door de logcabin techniek op verschillende manieren toe te passen. Deze verschillende setting kregen natuurlijk ook weer prachtige namen.

Wat denkt u van de Courthouse Step.

De namen van quiltblokken voeden sowieso mijn fantasie. Want waarom noem je een quiltblok eigenlijk 'de trappetjes van de rechtbank'. Er  komen, buiten het personeel dat er werkt, weinig mensen voor hun plezier bij een rechtbank. Wellicht was het de vrouw van een rechter die de naam verzonnen heeft.  Waar de naam precies vandaan komt kan ik zelfs op het wereldwijde web niet vinden. Het is een variatie op het Log Cabin Block en daar stopt iedere verwijzing . Althans, ik kan het niet vinden. Als u het wel weet… graag vermelden dan is dat ook weer opgelost

The Withhouse Steps

De Amerikanen refereren hier uiteraard aan de trappen van het Witte Huis. Maar wij wonen in Nederland en ik stel daarom voor dit blok te hernoemen. Trappetjes van Oranje lijkt mij wel een leuk idee. Of de trappen van Soestdijk… of trapje naar het torentje. Hmmm, nu snap ik ineens waarom er verschillende namen geven worden aan hetzelfde quiltblok, gewoon even je fantasie gebruiken en voilà, een nieuw quiltblok is geboren.

Uiteraard zijn dit maar enkele voorbeelden. Er zijn nog vele andere namen bekend voor deze boeiende quiltblokken. Als je goed door zo'n quiltblok heen kijkt dan zie je dat deze allemaal zijn afgeleid van het aloude Log Cabin Blok.

Het in elkaar zetten van een Log Cabin is niet zo heel ingewikkeld. Er zit een bepaalde logica in die vrij makkelijk is te doorgronden. Zo naai je de strookjes van het originele Log Cabin blok vanuit het midden kloksgewijs rond. Je kunt dit met een gewone liniaal doen maar er zijn ook hele handige linialen te koop, bv de Log Cabin Liniaal van Marti Michell.

Naast het met de hand aan elkaar naaien leent dit blok zich ook heel goed voor het werken met de naaimachine. Voor nauwkeurigheid wordt er tegenwoordig ook vaak een vlies gebruikt zoals vlieseline L11,  theezakjes papier of rasterquick. Het een is niet beter dan het ander, het is een persoonlijke voorkeur welke foundation je het liefst gebruikt. De prijs van alle foundations zijn niet zo heel hoog. Ons advies is dan ook, probeer het gewoon uit en gebruik wat jezelf het lekkerst vind werken.

Zo, een blokje, 1000 woorden…. dat had u vast niet allemaal zelf willen uitzoeken J

Volgende keer, een ander blok, een andere geschiedenis, een ander verhaal.

Van A naar A...

Van de week overkwam het met mij dat er een foutje in een bestelling was geslopen. In plaats van een 6 ½  inch biassquare had ik een 15 cm biassquare ingepakt en verzonden. Dat lossen we op. Normaal los ik dat op door het juiste product opnieuw te versturen. De retourzending komt dan ook vanzelf wel weer bij ons terecht. Maar dit keer had ik een lumineus idee. Ik ga het persoonlijk wel even omruilen, we willen toch ook naar Alphen aan de Rijn en daar woont ook onze klant. Twee vliegen in een klap.

Na het artikel geruild te hebben togen wij dan ook snel naar de Quiltwinkel van Alphen aan de Rijn, ‘in de Emma’.

 De aanwezige dames zaten gezellig aan de lunch en Evy maakte een praatje en liet ondertussen haar oogjes ronddwalen voor te scoren lapjes. Ik was natuurlijk met I-padje in de weer voor wat leuke foto’s. Hoewel In de Emma zeker geen grote winkel is hebben  ze een mooie collectie en was de sfeer heel gezellig. Zeker eens langs gaan als je in de buurt komt.

Onze volgende bestemming zou ook onze eindbestemming quiltrondje Nederland worden, tenminste... voor deze week. Wij hadden heel graag ook het hoge noorden en het diepe zuiden bezocht maar dat ging helaas niet. Dus Dorry, Trijntje en andere lieve collega’s, als we weer eens een rondje maken komen we echt langs.

Maar voor vandaag was de bestemming Amsterdam. Omdat Evy al de hele week had gereden stelde ik voor om het stuur eens ter hand te nemen. Een verschrikte blik en de uitroep... ‘wil je van mij af ofzo’ ... was de reactie. Oké, ik snap het wel, Amsterdam is een erg drukke stad en ik ben snel afgeleid. Erg snel afgeleid zelfs, zeker als ik vreemde dingen zie. Maar volgens mij is iedereen dat als je zulke borden ziet...

Behalve Evy want die parkeerde keurig in de Garage aan de Nieuwe Zijds Voorburgwal. Die garage ligt vlakbij de Haan en Wagemakers en Birdblocks. 2 quiltwinkels naast elkaar, wat wil een mens nog meer? Omdat wij van plan waren bij Merel van Birdblocks wat langer te blijven gingen wij eerst naar de buren.

 

 Er was een Bee aan de gang en wij bewonderde het prachtige werk waar de dames mee bezig waren.

Elsbeth begroette ons enthousiast en wij raakten een beetje aan de praat. Ik vond Amsterdam wel een beetje erg druk met verkeer enzo en het advies was om met het openbaar vervoer te komen. Alle Amsterdammers gebruiken het OV, nou ja bijna alle Amsterdammers. Slimme mensen. Er zit maar een maar aan, ik hou niet van het OV, ik wil mijn pandaatje. Wel dat heb ik geweten. Ik kan u een goede raad geven... als u net als ik niet van het OV houdt laat uw auto dan een hotelkamer boeken. Dat is goedkoper dan de parkeergarage.

 Na de lapjesjacht van Evy was het tijd voor een bezoekje aan de buren. 

Wij kennen Merel al heel lang en hebben heerlijk bijgekletst. Zo heerlijk bijgekletst zelfs dat ik vergeten ben foto’s te maken, ik heb er maar eentje en die is helaas ook nog wat beverig. (dus hebben we wat foto's van het blog van Merel "geleend" zodat u toch  mee kunt genieten). De collectie van Birdblocks is namelijk zeer de moeite waard en voor iedereen die van vrolijke, heldere kleurtjes houdt een waar feest!

Na sluitingstijd zijn wij nog met zijn drieën op een terrasje neergestreken  waar de tijd voorbij vloog.

Het was een heerlijke dag en moe maar voldaan zijn wij nu neergestreken op ons meest geliefkoosde plekje in heel Nederland... thuis.

Groetjes,

Petra (en Evy natuurlijk)

La Douce Hollande...

Tussen u en mij gezegd en gezwegen, ik ben een beetje een chauvinist. Een beetje erg zelfs. Ik hou van ons kleine landje, haar gewoontes en gebruiken, kortom, ik hou van Holland.

Ons tripje van vandaag voerde ons weer door bijzonder mooie plekjes.

Plekjes waar ik overigens nog nooit van gehoord had. Neem nu Zevenbergen. Bent u ooit in Zevenbergen geweest ? Wij tot nu toe nog nooit.

Wel, het is een aanrader. In Zevenbergen bevindt zich namelijk 'Atelier Bobbin' van Els Feteris.

En daar heeft u vast wel iets van gehoord. Els ontwerpt schattige patronen in landelijke stijl.Wij ontdekten, leve Facebook, dat Els vandaag en morgen open atelier heeft. Dat laten wij ons natuurlijk niet ontgaan. Snel aan I-padje de route gevraagd en op weg.

Het was super gezellig en wij hebben heerlijk rondgesnuffeld. 

Evy tussen de lapjes en patronen...

 ik heel ergens anders. Buiten in de tuin en... op het toilet.

 

 Voor u bedenkt dat ik er hele rare gewoontes op na houd, het valt mee. Maar soms moet je wel het kleinste kamertje in het huis bezoeken en soms zie je dan gewoon hele leuke dingen.

 Mensen die mij een beetje kennen weten dat ik een beetje doof ben. Hierdoor gaan er in een gesprek vaak woorden langs mij heen, volg ik de context niet helemaal zo. Maar in een gesprek tussen Els en Evy ving ik ineens het woord Brocante op. Omdat mijn gehoor nogal gespitst is op eten dacht ik eerst nog krokante te verstaan, maar het ging over manden enzo, die kan je niet eten. Conclusie, er was in de buurt een Brocante winkel. Daar zijn wij beiden gek op.

I-padje, waar is de Brocante winkel ?

I-padje wist het, I-padje weet namelijk alles en toverde snel de route voor ons naar 'De Korte's Kuriosa' te voorschijn.

Toen wij het erf van de Brocante winkel opreden waande ik mij even op het platteland van Frankrijk, maar nee, we waren gewoon nog in ons prachtige Holland.

Wij kunnen uren dwalen door dit soort heerlijke plekjes. Evy scoorde 2 hele grote rieten manden. Geen idee waarvoor, daar vraag ik verder ook nooit naar. Ik vertrouw er zonder meer op dat zij er wel een leuk plekje voor gaat vinden. Evy is van het leuke plekjes maken namelijk. Zij is daar heel goed in.

 Maar hoe leuk ook, er is altijd een moment dat mijn biologische klok aangeeft dat mijn maag gevuld wil worden. Ik doe dan volgens Evy heel vreemd. Zelf vind ik dat wel meevallen. Ik roep gewoon tegen I-padje... "restaurant in de buurt"? En echt waar. I-padje tovert ze voor mij tevoorschijn.

 I-padje is overigens ook een beetje doof, je moet het echt duidelijk en goed articulerend vragen. Als ik dat doe kijken mensen inderdaad een beetje vreemd naar mij, maar dat deert mij echt niet, ik heb wat ik wil, lekker eten.

Tijdens het eten van een heerlijke gezonde salade viel mijn oog ineens op een krijtbord aan de muur. Yummiee, dat wil ik. Mevrouw van de bediening, dat wil ik. Welke wilt u? Ik dacht dat ik de serveerster niet goed had verstaan, dan kijk ik altijd wat vragend naar Evy, die herhaalt de zin dan voor mij. Welke wil je Peet? Welke...? Allemaal natuurlijk. Grootmoedig bood ik Evy aan dat ze wel mee mocht eten van alle minitoetjes. Lief van mij hè?

Al met al, het was weer een heerlijk dagje uit in eigen land.

Oh ja, als u in de gelegenheid bent zaterdag heeft Els nog een dagje open huis. Heel leuk te combineren met een Brocante winkel en een etentje... een aanrader!

Groetjes

Petra (en Evy natuurlijk)