Uit de catocomben van het naaiwerk ben ik weer opgestegen. Het is toch wel een beetje moeilijker dan ik dacht, een beetje heel veel moeilijker dan ik dacht zelfs. Na een stuk of 8 van die streepjesblokjes bedacht ik mij opeens dat ik wel eens wat aan elkaar kon gaan zetten. Evy was het er direct mee eens.
Oke, hoe? Er werd mij een wat wanhopige blik toegeworpen. Mijn project bezorgt Evy her en der wat grijze haartjes. Dat komt niet omdat zij het niet goed uitlegt. Dat komt omdat ik niet zo heel goed dingen onthoud.
Op zeer geduldige toon legde Evy uit dat de blokken aan elkaar moesten worden genaaid. Met een kwart inch naaitoeslag. Enthousiast pakte ik wat lapjes bij elkaar en wou ze onder de naaimachine leggen. STOP. Acuut liet ik de lapjes uit mijn handen vallen. Hoezo STOP?
Leg ze eerst even op het patroon wat je wilt hebben, dat ziet er zo meteen leuker uit en bespaart je een hoop achteruitnaaien. Hmmmm, ja dat achteruitnaaien, dat heb ik de afgelopen dagen nogal wat gedaan en ik moet zeggen, dat werkt frustrerend.
Dus eerst even op patroon neerleggen, dat ziet er zo uit.
Vervolgens was het de bedoeling dat ik de bovenste rij aan elkaar zette, met de goede kanten van de stof op elkaar, een ware openbaring. Tsjee, het zag er best wel redelijk uit. Fluks begon ik aan de volgende rij, en binnen no time zat ook de derde rij aan elkaar vast.
De volgende instructie kwam snel, nu de rijen aan elkaar. Nou daar draai ik mijn hand niet voor om natuurlijk, de naaimachine doet al het werk, ik hoef het er alleen maar onder te leggen.
STOP
Wat is er, het gaat toch prima? En geloof het of niet, Evy sloeg haar ogen op naar de hemel, haalde heel diep adem en zei op zeer kalme toon…..je moet ze wel eerst even strijken.
Wist u dat strijken zijn eigen ritueel blijkt te hebben… als je van de bovenste rij de naadjes naar rechts strijkt moeten de naadjes van de middelste rij naar links… anders passen de ruggetjes niet.
Ik keek alsof ik water zag branden, ruggetjes? Hallo ik ga geen ree bereidden hoor, ik ben een quilt aan het maken, wat is er met ruggetjes?
Wel het blijkt, en voor ik het snapte waren we een uurtje verder, dat de naadjes heel goed op elkaar moeten aansluiten. Doordat de naadjes in tegengestelde richting zijn gestreken kan je dat voelen als je ze tegen elkaar aanlegt. Dan schuiven de naadjes tegen elkaar en voel je wat weerstand, dan is het goed.
En om ervoor te zorgen dat die ruggetjes gezellig tegen elkaar aan blijven liggen zet je rechts van de naad er een speld in, dan verschuift het niet meer. Mooi, weer wat geleerd.
En het eindresultaat, ik ben er trots op. Enne, ik heb niks teveel gezegd he, je kan de quilt zo groot of klein maken als je wilt. Je zou op dit punt zelfs kunnen stoppen, heb je een prachtig mini quiltje.
Maar ik ga dat natuurlijk niet doen, nee, ik ga stug verder, voorlopig even met wat streepjes blokjes naaien. De volgende ronde komt eraan J
Groetjes,Petra
